Over grote en kleine herstelverhalen. Zoeken naar mogelijkheden met aandacht voor beperkingen

Bongaerts, Birgit

Systeemtheoretisch Bulletin, 34, 11-34.

Jaar: 2016

http://interactie-academie.be/bestellen?ref=5829

De psychiatrische zorg zit op het spoor van de herstelondersteuning. De krachtlijnen zijn: kwaliteitsvol leven, regie bij de cliënt, krachtgericht werken en participatie aan de samenleving.
Het enthousiasme is bij alle betrokkenen groot. De benadering komt tegemoet aan een aantal verzuchtingen bij patiënten en familieleden over hun positie in de zorg. Patiënten zijn bewuste cliënten en willen ondervinden dat de hulpverlening met hun vraag werkt. Familie wil meewerken vanuit hun specifieke betrokkenheid in de zorg. Ze zijn meer dan een bron van informatie en ondersteuning. Beleidsmakers in de gezondheidszorg ondersteunen de herstelvisie omdat ze een kader biedt voor outreachende zorg. Ervaringsdeskundigen sluiten aan bij en informeren vanuit de persoonlijke ervaring van cliënten en familieleden. Hulpverleners beschouwen het stimuleren van cliënten om regie te nemen over het eigen leven als fundamenteel voor hun werk.
Met andere woorden: herstelondersteunend werken is een breed gedeeld verhaal. Maar zouden we met het enthousiasme voor actie, regie en empowerment van patiënten ook blind kunnen worden voor beperkingen en grenzen van herstel? Hoe moeten we omgaan met het spanningsveld tussen stimuleren en veranderen enerzijds en verdragen en laten anderzijds? In dit artikel beschrijf ik een aantal ingangen die systeemtheoretisch geschoolde hulpverleners hierbij kunnen nemen. Ik spreek zowel over cliënten als over patiënten. Cliënt gebruik ik wanneer ik me aansluit bij de herstelvisie en de gewijzigde positie van cliënten hierin beklemtoon.